vrijdag 6 januari 2012

Aanleunen

Nadat in de organisatie de zorgleefplannen met succes zijn ingevoerd gaat ook het dossier voor de aanleunwoningen op de schop.  Maar wat is nodig in de aanleun? Heeft een mevrouw voor de zorg 1x daags langs komt voor steunkousen een volledig ingevuld dossier nodig? Wat staat er in de HKZ? Op welke manier kun je het zorgproces beschrijven in het handboek zodat  er sprake is van een overzichtelijke situatie.

Mevrouw is verbaasd wat de zuster “allemaal van haar moet weten”, ze komt toch alleen maar steunkousen aan en uit trekken. /Waarom praten ze dan nu over domeinen? Waarom willen ze weten wat mijn levensbeschouwing is…?  Wat ik voor hobbies heb?

De zorgmedewerkers willen een dossier dat lijkt op het dossier intramuraal. Gewoon dezelfde formulieren en dezelfde volgorde. Dat scheelt zoeken. Maar de projectgroep vraagt zich af…moet alles er wel in? Wat is het gevolg van al die informatie op papier voor de autonomie en zeggenschap van de cliënt. Maken we mensen op deze manier niet meer patiënt dan noodzakelijk? Waarom moeten we opschrijven wie de huisarts is als mevrouw deze altijd zelf belt? Waarom een medicijnlijst bijhouden als het enige is wat de zorg doet voor mevrouw is een boterham klaar maken? 

Herkent u dit? Hoe houd u in uw organisatie deze drang tot opschrijven en vastleggen van gegevens in de hand zodat de cliënt zelf regie houd over de zorgvraag? We zijn benieuwd naar uw ervaringen en oplossingen…

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen