zondag 13 januari 2013

Familie moet tijd maken


Staatssecretaris Van Rijn wil dat meer mensen tijd uittrekken om voor hulpbehoevende familieleden te zorgen. In het programma Pauw & Witteman zei hij dat op die manier de zorg betaalbaar blijft.

Gisteren heeft onze staatssecretaris het weer bevestigd: de familie is onontbeerlijk voor de zorg in Nederland. Iedereen moet meer tijd uittrekken om voor hulpbehoevende familieleden te zorgen. 
Het gesprek, of de redevoering, over wat mensen, familie, mantelzorgers allemaal moeten doen, staat geheel in het teken van wat het zorgsysteem in Nederland nodig heeft om te overleven. De veronderstelling dat mensen de zorg voor een naaste uit handen laten vallen omdat er nu eenmaal professionele zorg is, klinkt als een gepamperde samenleving. De woorden klinken machine-achtig, er zijn minder grondstoffen beschikbaar dus dienen er aneder grondstoffen aangeboord te worden om hetzelfde eindproduct te krijgen.
Hoe ver staat die manier van praten en het wereldbeeld dat daarbij hoort af van hoe zorg elke dag gegeven wordt? En wat doet deze manier van praten in de richting van mensen die sowieso al elke dag voor anderen zorgen? Volgens mij draagt dit soort taal op geen enkele manier bij aan een gesprek over hoe we samen kunnen zorgen voor de mensen die het nodig hebben in Nederland. Het vervreemdt en maakt abstract waar we het nou eigenlijk over hebben, in alle diversiteite waarin mensen voor elkaar zorgen.
Hoe krijgen we deze diversiteit weer terug in het gesprek, en kan er ruimte ontstaan om dialoog te voeren?
Schrijf nu in voor de Inspiratiedag Samen Zorgen op donderdag 7 maart en praat hierover verder.

2 opmerkingen:

  1. Sabya, ik ben het helemaal met je eens. In mijn werk ben ik zoveel mensen tegengekomen die veel voor hun naasten doen. van kinderen voor hun ouders, partners voor elkaar, buren die meerdere keren per dag bij hun bejaarde buurvrouw binnenlopen. Ik erger me aan de indruk die nu door de staatssecretaris wordt gewekt alsof dat er allemaal niet is!
    Ik ben eerder tegengekomen dat mensen meer deden dan nodig dan andersom! natuurlijk zijn er situaties te noemen waar dit niet het geval is, maar nu lijkt het of we in een koude maatschappij leven waar nodig verandering in moet komen.
    jammer ik kan 7 maart niet, maar hoop dat men vanuit een positieve gedachte geinspireerd raakt en met elkaar wil samenwerken.

    Reactie van Lonneke van Tuijl via Linkedin

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In het gesprek bij Pauw & Witteman ging het mij weer veel te veel over de inzet in huishoudelijke hulp. Vele mantelzorgers zorgen al veel in huishouden, begeleiding, sociale ondersteuning, hulp bij allerlei administratieve taken. Snijden in de huishoudelijke hulp zal zeker gaan gebeuren, maar daar zal de overheid niet de meeste winst boeken. Dat zal vooral moeten komen van het snijden in duurdere zorg, de verpleging en verzorging in de thuissituatie, juist de taken waar mantelzorgers niet van nature al veel in doen. Partner mantelzorgers zijn degenen die dit soort taken nog wel op zich nemen, vaak met hulp van de thuiszorg. Kinderen die mantelzorg bij hun oude ouders verlenen, verrichten veel minder vaak dit soort zwaardere zorgvormen en daar is een reden voor. Ze wonen te ver weg, er is deskundigheid voor nodig en het is moeilijk te combineren met een eigen baan en gezin. Ook de buurvrouw en vrienden nemen dit soort zorg niet vanzelfsprekend op zich. Juist voor dit soort zorgtaken blijft professionele thuiszorg hard nodig. De discussie moet veel meer gaan in hoeverre we voor deze langdurige zware zorgvormen ook kunnen rekenen op mantelzorgers. Ik denk dat dat maar ten dele mogelijk is. Wat denkt u?

    Reactie van Marjolein Brouse van Groenou via Linkedin

    BeantwoordenVerwijderen