woensdag 27 februari 2013

Herkenning van het onbekende


Mensen zijn levende verhalen. Er kunnen iedere keer weer vele andere verhalen uit de fragmenten van ons leven worden samengesteld. Ons verhaal mag soms uit elkaar vallen, iedere keer weer werken we aan een nieuwe samenhang. Dat hebben we ook ervaren toen we met een groepje van drie auteurs werkten aan het boekje ‘Help, mijn moeder wordt oud’, over de zorg van kinderen voor hun ouder wordende ouders.

Ons beginpunt waren de ervaringsverhalen van onszelf en anderen, een bewuste keuze. Het onderwerp had zoveel kanten, er zijn zoveel mogelijkheden om ermee om te gaan, we wilden eerst de breedte in. Pas toen er vele verhalen waren opgetekend gingen we kijken naar duiding en ordening.

Die verhalen liggen op straat, bijna iedereen die je aanspreekt binnen een bepaalde leeftijdsgroep begint te vertellen. Het is een verhaal dat gehoord wil worden. Het biedt mensen de gelegenheid om gebeurtenissen in een samenhang te brengen, om er een betekenisvol geheel van te maken, al die emoties, twijfels, pijn, frustraties en goede herinneringen. In het vertellen en het laten opschrijven ontstaat ook de mogelijkheid om dat verhaal bij te laten dragen aan begrip, een verklaring voor gemengde gevoelens.

Door deze verhalen op te schrijven gaven we ook een publieke vorm aan wat normaliter chaotisch, verborgen en ongezegd blijft. Daarom kwamen die verhalen misschien ook zo gemakkelijk los. De levensfase die kinderen doormaken met oudere ouders is steeds meer een individueel verhaal geworden, niet dat van een gezin, een buurt, een organisatie, van de hele maatschappij. Ze zijn uit de publieke ruimte verdwenen. Behalve dan het deel dat gaat over wat te regelen en te controleren valt.
We doorliepen als schrijvers ons eigen leer- en ordeningsproces. In die berg woorden ontstond  langzamerhand een ordening, we zagen thema’s die iedere keer weer opdoken. Het werden hoofdstukken. We voegden er korte informatieblokjes en tips aan toe. Maar het voornaamste bleven al die persoonlijke verhalen. Vooral daarin is treffend zichtbaar wat zo in de privésfeer lijkt te zijn ondergedoken. En het toont de kracht van familiesystemen. Bestaande patronen en relaties met ouders en andere gezinsleden worden in deze levensfase nog scherper duidelijk. Als het goed is kan dat verder blijven ontwikkelen en milder worden en blijkt de vaak voorkomende omkering in de relatie tussen ouder en kind relatie heilzaam. De verhalen laten ieder voor zich ook de verwevenheid met andere levenssferen, zoals het werk, zien.

Het vertellen en lezen van verhalen als deze biedt de mogelijkheid tot herkenning, niet alleen van het bekende, juist ook van het onbekende, van dat wat je nog niet wist.

Ine van Emmerik
Lees meer en bestel het boek via de website Help mijn moeder wordt oud

Praat mee over uw ervaring en doe inspiratie op uit de verhalen van anderen op de Inspiratiedag Samen Zorgen, mail naar sabya@inspiratiedag-zorg.org.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen